Gazel’i aşağıdaki gibi de çevirmişler ama hemen hemen aynı çeviri gibi görünüyor:

“Ey sevgili! Gözlerini süzme ki, kirpik kirpik üstüne gelmesin; böylece bağrımda açtığın yaraya ok üstüne ok atmış olma

O şuh sevgili her açtığı yaraya elmas
tozu eker, lutfu var olsun, bize iyilik üstüne iyilik yapar

Ey sürur, gönülde şimdilik gam var,
lutf et, sen gelme; zira bir evde misafir misafir üstüne olmaz

Yardan ayrı iken gurbete
düştük, dünya ve zamane bize ayrılık üstüne ayrılık gösterdi.”

Hakkında hem mey içmez, hem güzel
sevmez demişler, Râsih’e iftira üstüne iftira etmişler.”

Divan edebiyatı uzmanı değilim. Lakin gördüğüm kadarıyla tasavvufi bir derinlik, anlam mevcut değil burada. Hatta aksine, son beyitteki durum böyle düşünmenin iyimserlik olduğunu gösteriyor.

Gazel’in altındaki linke (Rasih Bey) bir bakarsanız orada daha teferruatlı bilimsel bir açıklama bulacaksınız. Hatta oradaki makalede beyitlerin dizilişinde de küçük bir fark olduğunu göreceksiniz. Bir uzman görüşü alma anlamında o makaleyi öneririm size. (Hakemli bir dergide yayınlanmış bir makaledir bu, ciddiye alabiliriz yani.)

İlginize teşekkürler,
Selam ve muhabbetle…